Kort geding rechter stelt Mauritz en Novio Media Uitgevers in het gelijk , eisen ouders van Tinka van Rooij afgewezen

DONGEN, 17 JAN. 2011, 14.30 uur  -DONGEN, 17 JAN. 2011, 14.30 uur - Vandaag heeft de voorzieningrechter uitspraak gedaan in kort geding dat Cees van Rooij tegen De Oordopjesmoord-auteur Hans Mauritz had aangespannen. Op zeven-en-een-half punt van de acht werden alle eisen van Van Rooij afgewezen. Morgen meer details op deze site en in de papieren versie van BN De Stem. Een voorproefje van dat artikel is nu al te lezen op de on line-versie van BN/DeStem . In het bericht hieronder enkele achtergronden. Het vonnis is te lezen op Rechtspraak.nl (directe link)   Let op: Het vonnis is in een niet-geanonimiseerde versie te lezen op deze site op deze pagina

   

Uitspraak kort geding maandag 17 januari 2011

DONGEN, 14 JAN. 2011 - Uitspraak in kort geding tussen de ouders van de in 2004 vermoorde Tinka van Rooij en Novio Media Uitgevers c.q. auteur Hans Mauritz is bepaald op maandag 17 januari 2011 om 14.00 uur. Ter duiding van hetgeen de laatste dagen in de media over deze kwestie is bericht komt  Novio Media Uitgevers nu met een  statement. Maandag 17 januari 2011 doet de rechter uitspraak  in het kort geding dat Cees van Rooij, de vader van de in 2004 vermoorde Tinka van Rooij, tegen De Oordopjesmoord-uitgever Novio Media en auteur Hans Mauritz heeft aangespannen. Mauritz heeft zich nimmer in woord of geschrift publiekelijk over Van Rooij uitgelaten. Dat dit middels deze persinfo nu wel gebeurd is absoluut te rechtvaardigen als verdediging tegen de pertinente onwaarheden die Van Rooij ter zitting in Den Haag afgelopen maandag, ter zitting in Breda afgelopen woensdag en via Dagblad BN/DeStem van donderdag 13 januari over Mauritz naar buiten heeft gebracht.  Zowel de uitgever als Mauritz zelf zien de uitspraak met vertrouwen tegemoet. Met betrekking tot de door Novio Media op de pagina 'Wie is wie' van de website DeOordopjesmoord.nl gebruikte foto van Tinka van Rooij (een andere foto dan de foto links) zal er een veroordeling uitrollen ter zake schending van copyright met daaraan gekoppeld een boete.  Dat is triest maar nou eenmaal de wet. Triest omdat bedoelde foto op internet en in de printmedia door honderden straffeloos is gebruikt doch Mauritz het gebruik ervan wordt ontzegd. De foto's die nu nog op de website staan en de foto welke op de achterzijde van het boek De Oordopjesmoord  zal worden gebruikt betreft een eigen foto van uitgever Novio Media (foto links) en omvat een foto van het door Jaap Jongbloed geschreven boek 'Vermist en vermoord, Tinka van Rooij''. Meer specifiek gaat het hier om een uitsnede ervan waarmee is voldaan aan de eisen die de wet stelt aan beeldcitaten. Het beeldcitaatrecht laat toe dat deze foto door DeOordopjesmoord.nl vrijelijk kan worden gebruikt. Hopelijk doet de president in kort geding, de voorzieningrechter, zijn huiswerk en volgt hieromtrent een wettelijk correcte uitspraak.   Tot dusver heeft Mauritz verder geen details prijsgegeven, ondanks dat Van Rooij ter zitting de beschuldiging uit dat Mauritz hem voorgeworpen zou hebben dat hij betrokken zou zijn bij de moord op zijn eigen dochter. Hoe bizar en onwerkelijk. Nergens wordt zulks door Mauritz beweerd of gesteld en dus kan het niet anders zijn dan dat Van Rooij met dit onzinnige statement de sympathie van de voorzieningrechter heeft willen opwekken zoals hij eveneens te pas en te onpas Mauritz beschuldigt van het feit dat hij geen enkele compassie heeft of zou hebben met het feit dat hij en dochter is verloren. De geschiedenis over de afgelopen zes jaar wijst iets totaal anders uit. Mauritz' maatschappelijk onderbouwde en verantwoorde grieven tegen de handelswijzen van Van Rooij zijn gestoeld op het feit dat het nimmer zo kan zijn dat elke burger in dit land tussen Breukelen en Amsterdam niet harder mag rijden dan 100 kilometer per  uur en dat het Van Rooij is toegestaan dat traject met 220 kilometer per uur af te leggen met als validering voor zijn gedrag dat hij – hoe verschrikkelijk ook – zijn dochter heeft verloren zoals het onder geen enkele omstandigheid applaus verdient dat hij zijn vermoordde dochter stelselmatig is voorgegaan in de zoektocht naar geschikte locaties voor de exploitatie van wiethokken. Om maar wat te noemen. Laat staan dat er begrip zou moeten zijn voor de obsessie waarmee is gejaagd op de vierde moordverdachte in het dossier Tinka, Betty Bogaarts. Tot drie maal toe is Betty nu vrijgesproken en gezien de ontwikkelingen afgelopen maandag voor het hof in Den Haag zal het nu uitlopen op een vierde, nu definitieve vrijspraak nadat de Hoge Raad het cassatievonnis van het Arnhemse hof van juli 2008 had vernietigd en de zaak had terugverwezen naar het hof in Den Haag. Tonnen heeft dit de maatschappij en de belastingbetaler gekost maar Betty moest en zou bloeden. En dat terwijl het hier sowieso de achterkant van de moord betrof en het bij Van Rooij inmiddels al lang en breed bekend was dat de moord op Tinka ook nog een buitengewoon bizarre voorkant kent: de opdrachtgever van de moord en de feitelijke fysieke moordenaar lopen nog steeds vrij rond. Evenwel roept Van Rooij in tal van media dat met de veroordeling van Bogaarts (juli 2008) nu gelukkig alle schuldigen vastzitten, dat hij zijn heilige belofte aan Tinka daarmee is nagekomen en dat hij pas nu kan beginnen met het verwerkingsproces. Feit is dat de voorkant van de moord onder de pet moest blijven omdat bij een heropening van de zaak of al te publiekelijke uitingen tal van misstanden in het onderzoek aan het licht zouden komen en – belangrijker – de monstrueuze criminele aspecten welke aan de moord ten grondslag hebben gelegen bloot zouden komen te liggen. Overigens kan met het volste recht worden geconcludeerd dat de nabestaande van Tinka het steeds zelf zijn geweest die ontelbare keren de media hebben gezocht, zelfs nog jaren na de feiten. Geen enkele moordzaak in Nederland is door de nabestaanden op een dergelijke grote schaal gemediatiseerd dan de moord op Tinka van Rooij.  Ook  in dat opzicht wil De Oordopjesmoord een aanklacht zijn tegen het door Van Rooij in samenwerking met Jaap Jongbloed geschreven boek ‘Vermist en vermoord’ zoals het boek van misdaadjournalist Hendrik Jan Korterink ‘Echte mannen eten wel kaas’ een (terechte) aanklacht behelst tegen het boek van Maria Mosterd ‘Echte mannen eten geen kaas’, een uitgave die de landelijke pers haalde en dat door geen rechter in dit land is verboden. Het boek van Cees van Rooij is een aangrijpende vertelling, juist en vooral voor hen die de werkelijke achtergronden niet kennen, maar evenzeer een buitengewoon gecoiffeerde story waarin al het minder florissante op een buitengewoon tricky wijze is weggemasseerd en al het andere zwaar is geromantiseerd. Dit nog los van het feit dat Van Rooij in zijn boek - om maar wat te noemen -  tal van mensen volstrekt onnodig beledigt en wegzet, tal van zaken bewust foutief weergeeft, het Schadefonds Geweldsmisdrijven ongehoord schoffeert, Tinka's nieuwe vlam, de militaire vuurvreter en  commando Jeroen Kooij,  als een watje in de etalage zet en het zelfs presteert Betty Bogaarts, de vierde verdachte in de moordzaak op Tinka, compleet af te branden (ook in het weekblad Panorama en in tal van Tv-programma's ) en op een beestachtige wijze positioneert terwijl de dame in kwestie door het hof ook in hoger beroep was vrijgesproken. Maurice de Hond mag niet de klusjesman als schuldig aan de moord op de weduwe Wittenberg aanwijzen (op straffe van hechtenis en een substantiële, reeds verbeurde boete) maar Van Rooij mag dat wel. Mauritz mag ook niet de rol van Van Rooij belichten maar Van Rooij mag dat omgekeerd klaarblijkelijk wel. Als Mauritz afgelopen maandag als getuige voor het hof in Den Haag onder ede wordt gehoord en hij aanroert dat Norbart – weliswaar medepleger – ten onrechte als hoofddader is veroordeeld omdat niet hij maar een derde de feitelijke moord heeft gepleegd, brult Van Rooij vanuit de zaal: “Allemaal gebakken lucht’, waarmee Van Rooij Mauritz in het publieke domein simpelweg beschuldigt van meineed. Het kwam hem wel op een reprimande van de voorzitter van de rechtbank te staan maar Van Rooij mag ook hier wederom de eer en goede naam van een ander aantasten, zich bezondigen aan smaad en laster, maar Mauritz mag dat niet en zulks dient Mauritz via kort geding ook wettelijk worden opgelegd. Dit nog los van het feit dat Mauritz zich nimmer in woord en geschrift publiekelijk over Van Rooij heeft uitgelaten. Dat dit nu wel gebeurd is even begrijpelijk als legitiem als verdediging tegen de pertinente leugens die Van Rooij ter zitting in Den Haag, ter zitting in Breda afgelopen woensdag en via Dagblad BN/DeStem over Mauritz naar buiten heeft gebracht Mauritz houdt zich netjes in het artikel in BN/DeStem van 7 oktober 2010 maar Van Rooij beschimpt Mauritz ongegrond en aantoonbaar leugenachtig terwijl de partner van Van Rooij, Ria Huijbregts, er in het zelfde artikel nog een schepje bovenop doet. Vreemd dat diezelfde Van Rooij nu in kort geding Mauritz verbiedt dat zelfde te doen terwijl nota bene allerminst vaststaat dat zoiets überhaupt zal gebeuren (Mauritz blijft bij de feiten) en Mauritz tot dusver geen enkele negatieve uitlating jegens Van Rooij heeft gedaan. Nogmaals, niet in woord, niet in geschrift. Van Rooij mag ter zitting ongestraft de ene na de andere onwaarheid debiteren zoals het feit dat Mauritz de ware toedracht rond de moord op Tinka bij het Openbaar Ministerie zou hebben aangekaart  en dat het OM hem niet serieus zou hebben genomen. Dat terwijl zulks verifieerbaar nooit is gebeurd en het dus ook onmogelijk is dat het OM zich in dergelijke kwalificaties over Mauritz heeft uitgelaten. Met betrekking tot dit laatste speelt het regionale dagblad BN/DeStem een kwalijke rol omdat in haar krant van 13 januari 2011 dit als een vaststaand feit wordt neergekalkt terwijl de rechtbankjournalist van dienst, Jan Reijnders, zelf ter zitting aanwezig is geweest en duidelijk heeft moeten constateren dat deze beschuldiging aan het adres van Mauritz door de laatste afdoende werd weerlegd en dus ook de voorzieningrechter dit punt van Van Rooij logischerwijze passeerde als niet-objectiveerbare informatie. De rol van BN/DeStem is ook discutabel als het gaat om haar weergave van de rol die Mauritz zou hebben toebedeeld aan Van Rooij als het gaat om de betrokkenheid van Van Rooij bij de moord op zijn dochter. Nergens is dit ridicule statement door Mauritz ooit gesteld of beweerd en toch komt de krant ermee en verlaagt men zich tot uiterst tendentieuze – en sterker nog – volstrekt incorrecte berichtgeving. Reden voor Mauritz om per bericht van gisteren aan de hoofdredactie van BN/DeStem een rectificatie te eisen op een prominente pagina in haar dagblad. Na nu blijkt heeft Van Rooij dit ter zifting uitsluitend te berde gebracht om Mauritz valselijk te belasteren en andermaal hiermee de sympathie van de voorzieningrechter te verwerven. Het is werkelijk niet anders uit te leggen   De stellingen van Mauritz in De Oordopjesmoord zijn evident en vormen een onlosmakelijk onderdeel van het plot, onderlijnen het maatschappelijk aspect van al hetgeen drugscriminaliteit aankleeft en waarvan we in Brabant de laatste maanden de meest gruwelijke gevolgen hebben gezien. Burgemeesters vluchten naar het buitenland, bendes liquideren elkaar op klaarlichte dag en een commandoteam van tot de tanden bewapende huurmoordenaars stormt het kamp aan de Bredase Rijnauwenstraat op om de beruchte J.G. te liquideren waarbij niet J.G maar zijn onschuldige zoontje van elf het leven laat. Het zijn enkele voorbeelden in een ellenlange optocht van drugsgerelateerde incidenten waardoor de bestrijding ervan door de – met name – Brabantse politiekorpsen tot topprioriteit hebben verklaard.  Om een mogelijke vervolgrechtsgang niet te frustreren heeft Novio Media noodgedwongen moeten besluiten de druk- en verschijningsdatum naar op z’n vroegst eind volgende week te verschuiven. Novio Media vraagt daarvoor begrip aan allen die reeds een boek hebben besteld of die er naar uit hebben gekeken.  Novio Media Uitgevers, vrijdag 14 januari 2011